«Διάσωσον από κινδύνων...»
Φίλες και φίλοι,
Αυτές τις ημέρες αλλά και κάθε φορά που διαβάζουμε τις Ακολουθίες των Παρακλήσεων στην Υπεραγία Θεοτόκου, υπάρχει ένα συγκεκριμένο τροπάριο που επαναλαμβάνεται συνεχώς και δονεί την ατμόσφαιρα: «Διάσωσον από κινδύνων τους δούλους σου, Θεοτόκε, ότι πάντες μετά Θεόν εις σε καταφεύγομεν, ως άρρηκτον τείχος και προστασίαν». Ως άνθρωπος, όταν ακούω αυτές τις λέξεις, το μυαλό μου πηγαίνει αμέσως στους δικούς μας, σύγχρονους κινδύνους. Οι κίνδυνοι της εποχής μας δεν είναι απαραίτητα ορατοί· είναι το μόνιμο άγχος για το μέλλον, η κατάθλιψη της μοναξιά μας, οι τοξικές σχέσεις και ο σαρκικός πόλεμος που μας εγκλωβίζει. Όταν νιώθω ότι πνίγομαι, αυτό το τροπάριο γίνεται η δική μου κραυγή για βοήθεια. Ανατρέχοντας στην Πατερική θεολογία, κατάλαβα τι σημαίνει αυτή η «μετά Θεόν» καταφυγή στην Παναγία και πώς μας σώζει από τα αδιέξοδα: